Koopkracht Belg daalt al tien jaar, maar de ene Belg is de andere niet
Als je met mensen praat over hun financiële situatie, en vooral met mensen uit de arbeidersklasse, hoor je één algemene boodschap: het leven lijkt de laatste jaren zoveel duurder geworden. Ze hebben het dan niet alleen over de stijging van de brandstof, die overduidelijk is, maar ook over het feit dat ze met bvb 100 euro minder kunnen kopen dan een aantal jaar geleden. Het lijkt erop dat ze met hetzelfde loon harder hun best moeten doen om rond te komen dan vroeger.Is deze daling van de koopkracht een reëel feit, of is het enkel een gevoel? Uit een studie over de consumptieprijzen gedurende de afgelopen tien jaar, uitgevoerd door het onderzoekscomité en informatiecentrum van de verbruikersorganisatie (OIVO) en het Observatoire du Crédit en de l'Endettement, blijkt dat de koopkracht van de consument er reeds tien jaar op achteruit gaat. Bovendien blijkt de kloof tussen arme en rijke consumenten alleen maar toegenomen. De analyse toont aan dat de prijzen de laatste tien jaar globaal 19 procent zijn gestegen. Basisvoedingswaren en courante verbruiksgoederen hebben een prijsstijging ondergaan die hoger ligt dan het gemiddelde, terwijl duurzame aankopen als elektrische huishoudapparaten en courante verbruiksgoederen als kledij en schoenen beperkt in prijs stijgen of daalden.
Ergens is deze daling van de koopkracht voor veel mensen een beetje verbazingwekkend, omdat ze er vanuit gaan dat ze door de indexering van hun loon de prijsstijgingen wel aankunnen. De regel zegt immers dat wanneer het prijzenindexcijfer stijgt, de lonen en de sociale uitkeringen ongeveer automatisch worden aangepast aan de levenskost. De automatische loonindexering brengt echter geen soelaas. Sinds 1994 gebeurt die loonaanpassing via de gezondheidsindex, die geen rekening houdt met de prijzen van olieproducten. En het zijn net die olieproducten die altijd een groter deel van het gezinsbudget opeisen. Verder houdt de index geen rekening met sociale verschillen. Dit is goed te merken aan de schandalige stijging van de huurprijzen de afgelopen jaren. Het indexcijfer van de consumptieprijzen (ICP) is namelijk gebaseerd op een consumptiegemiddelde dat geen rekening houdt met lees meer over Koopkracht Belg daalt al tien jaar, maar de ene Belg is de andere niet
